Rectificatie artikel

Vandaag heeft Pick de volgende mail naar redactie@metronieuws.nl gestuurd.

Hoi,

In de Metro van 20 februari 2008 staat op pagina 11 een artikel ‘USB-sticks vormen gevaar’, waar ik wat commentaar op heb.

- De kop en de ondertitel hebben niets met elkaar te maken.
- Er wordt niet uitgelegd in het artikel waarom USB-sticks en thuis inloggen op het bedrijfsnetwerk een gevaar vormen.
- “Linke soep”,  “een voornaam risico”, “het baart zorgen dat er kritieke punten bestaan”, het zijn allemaal lege termen zonder enige relativering. Hoe serieus is dit probleem in vergelijking met andere bedrijfsproblemen?
- Medewerkers van een bedrijf plegen volgens het artikel cybercrime bij het bedrijf waar ze werkzaam zijn.
- “Terroristische aanslagen via internet”, wat moeten we ons daarbij voorstellen?
- Bedrijven zijn “slecht voorbereid” en “hebben geen noodplan”. Hoe kan een bedrijf zich voorbereiden, en hoe vormt men een noodplan?
- “Aangifte doen heeft geen zin”, constateren de onderzoekers uit de respons als een conclusie. Is dit ook zo, of kan Metro uitleggen of dit echt zo is? Waarom is aangifte doen dan ooit bedacht?
- De foto bij het artikel is een foto van een ontvanger van een draadloze muis – ik heb dezelfde. Vormt dit ook een gevaar, kunnen mensen de controle over mijn muis overnemen?
- Dit ‘probleem’ is niet nieuw, waardoor ik de nieuwswaarde van het artikel laag inschat. Dit artikel heeft daarom wat mij betreft geen bestaansrecht in een nieuwskrant.

Acht kritiekpuntjes op een artikel van twee kolommetjes is niet mals. Ik meen dat dit artikel mensen misleidt en onjuist informeert. Ik vraag u hierbij om dit artikel daarom te rectificeren.

Met vriendelijke groet,

Pick Swart

De maatschappij, dat zijn ‘wij’?

Stel je voor : ‘Dinsdag’, je moet naar een enorme rotklus en hebt een smerige kutdag voor de boeg. Of beschrijf ik nu het dagelijks leven van een groot deel van werkend Nederland? Voor het geluk en zelfvervulling van Nederland hoop ik dat niet, maar kan mij goed voorstellen dat de meeste mensen geen keuze hebben in het werk dat zij doen-dat hebben mijn ouders mij er wel flink ingewreven-.Terug naar mijn mood, ik voelde mij ronduit FUBAR. Na overgestapt te zijn van stinkmetro naar stinkmetro ging ik achterin de wagon zitten. Na een halte of 2 stapte er een ehm…’persoon’ in met hoody(need I say more). Hoewel ik mij ook weleens schuldig maak aan geluid uit mijn hoofdtelefoon, is dit naast het klotegeluid van de omroepinstallatie(die blijkbaar op niveau ’slechthorend’ moet staan) en de metrowielen die piepen en knarssen voor mijn medereizigers best te doen. Nee, meneer moest iedereen laten meegenieten van (ik dacht het niet lager kon) vieze Amerikaanse ‘ganstarap’ om een uur of 09.00. Natuurlijk keken mijn kuddegenoten in de metro duidelijk geirriteerd & boos naar deze knaap, maar de beste jongeman kon het overduidelijk aan zjin reet roesten.

Blijkbaar had ik ondergewust er zo genoeg van, voor ik het doorhad vroeg ik de knaap of hij wellicht geen geld had voor een koptelefoon. Hij antwoordde in een uiterst intelligent schouderophalen en iets wat weg had van Nedersurisch “mwnaoa” . Ik vroeg het nog een keer, en trok er een kop bij die wat weg had van Edward Norton in ‘ American history X’ & Mike Douglass in ‘ Falling down’. Hij vond het raar dat ik met mijn koptelfoon wat te zeiken had, en ‘dat er toch geen last van had’. De pure onwil om zichzelf in te beelden dat andere mensen last hebben van zijn – naar mijn mening- ‘ongeinspireerde chauvinistische K3-negerrap’ bracht mij tot het punt dat ik ongeveer 6 keer op een harde dwingende toon ‘zet uit’tegen hem zei. Ik had geen zin meer met iemand die overduidelijk het iq & eq had van een een pinda. Mokkend, vol verwarring en angstig deed hij zijn kloteboxje uit.

Ik beschouw mijzelf als een mens die niet direct fysiek/verbaal agressief wordt, maar mijn visie op van rechtvaardigheid zorgt er wel druk over maak.

Op het moment van die dag moment kookte mijn bloed omdat ‘hoody’ het gewoon maar kon flikken. Dat ik stiekum enorm zin om hem fysiek duidelijk te maken dat hij dit soort shit gewoon niet meer moet flikken. Ik snap dat je een gefrusteerde puper bent, die zich even moet positioneren als flinke ‘tug’. Maar je bent eigenlijk gewoon maar een bang knaapje – in een verwarrende maatschappij – met beperkte woordenschat, eigenlijk heel zielig. Dus daarom laat ik het hierbij, arme arme ‘Hoody’ …….wat zal jij het zwaar krijgen in het leven jongen.

Dikke kus, Pock.