*”Telegaaf nieuws” alert*
Vanmorgen op het nieuws: MKB Nederland willen niet meer betalen voor werknemers die door hun eigen toedoen verongelukken.
Een voorbeeeld dat wordt gegeven is bijvoorbeeld mensen die hun pootje breken op wintersport. Vet grappig natuurlijk want dan kan je lekker thuis zitten en doorbetaald krijgen. En dat vinden de MKB mannekes niet zo vet.
Ik zeg goed initiatief. Dan sluiten wij er een aparte verzekering voor af en dan hoeven hun niet meer van die grote bedragen van ons salaris af te houden om dit soort kosten te dekken. iedereen blij!!
Ow wat zegt u?? Dat was niet de bedoeling?? Ow jullie willen die percentages gewoon in de zak houden zodat het bedrijf er beter van wordt…. Dat lijkt me een beetje met twee maten meten.
Hou nou toch eens op… Wij zijn Nederland! Geen Amerika waar dat allemaal maar gepikt wordt door domme boeren. Vakanties en dergelijke stimuleren creativiteit. Een werknemer die lekker op zn plek zit en de vrijheid krijgt om verder te doen dan het hokje waar je hem in plaatst is gelukkiger en zal meer opleveren OP DE LANGE TERMIJN. Dat betekend verder kijken dan je neus lang is en kennelijk is dat voor veel mensen toch lastig.
Waarom hebben we nog deze discussies?!?!?! Het is allang bekend hoe de mens psychologisch in elkaar zit. Dit soort initiatieven werkt alleen maar averechts. Natuurlijk is het vervelend als je dat als bedrijf overkomt. Maar volgens mij zouden wij ons daar niet voor moeten verzekeren maar het bedrijf. Tenslotte zijn werknemers wettelijk gezien (en in 99% van de gevallen is het ook gewoon zo) economisch de zwakkere partij. Dat houd in dat werkgevers dit soort dingen horen te regelen. Dit alles volgens het al oude principe van “i scratch your back, you scratch mine”.
Kom eerst maar eens met een beter voorstel en dan praten we verder.. Stelletje kneuzen.. En anders gaan we gewoon eens even een weekje met zn allen thuis zitten. Eens kijken wie er dan aan het korste eind trekt.

Tja, mijn stage recent afgerond en daar hadden de (nogal klassieke jaren ‘90) managers ook het empathiegevoel van een stuk steen. Onderwijl zelf wel 4 x op vakantie gaan, parttime werken of heel veel vrije dagen claimen met behoud van een (te) hoog salaris. Ik snap dat je mensen in klasses moet indelen, anders heb je niets om naar te streven…maar het werkt idd TE demotiverend voor het overgrote gedeelte van de rest van je werknemers. Smerige CE-ers die puur vanwege hun zogenaamde managementskills een dikke baan krijgen, je ziet ze ook vol onbegrip kijken als mensen met hun problemen aankomen. Onderwijl ewl lekker genieten van alle exclusieve shit en uitjes waar ze rustig kunnen mingelen tussen de rest van het “mangagent” uitschot van Nederland. Ik geef nu niet af op managers, maar wel op de fokkers die totaal voor hun eigen hachje managen. Lees deadlines/targets halen die elk jaar hoger worden omdat het bedrijf of de aandelhouders nou eenmaal weer leuke prulletjes willen kopen of interessant meoten worden voor overkopen. Zoals Dossi ook toelicht: “Een werknemer die lekker op zn plek zit en de vrijheid krijgt om verder te doen dan het hokje waar je hem in plaatst is gelukkiger en zal meer opleveren OP DE LANGE TERMIJN.” kan ik mij alleen maar naar scharen. Maar er zit tussen beide scenario’s een grijs gebied waar ik(wellicht later ook ondernemer) mij ook af en toe aan mijn kinnnetje bij krap, hoe moet dat idd als 3 kwart van je bedrijf zwanger wordt nadat je ze een maand geleden hebt aangenomen(…een keer bij mijn vorige werk meengemaakt, gaat je fokking bedrijf van naar de klote) en idd. waarom zou er in het geval van je been breken bj een stupide kutvakantie de rest van je collega’s dan maar voor jou krom moeten liggen. Mijn tante moet elk oud en nieuw maar invallen ” omdat zij toch geen kinderen hebben” etc. etc. De gemiddelde werknemer heeft ook de werkethiek van een blok hout. Dus wie weet is het goed om de Nederlandse werkmentaliteit, verantwoordelijkheid en bedrijfsbinding eens goed aan de tand te voelen, en dat is uiteindelijk toch de verantwoordelijkheid van ons allemaal.