Dagelijks gaan jullie met een grote groep landgenoten proberen de trein in te stappen. Eerst gaan jullie dan achter de deur aan rennen, niet lettend op andere landgenoten. Dan staan jullie voor de deur, maar daar is het gevaar: er moeten nog mensen uit. Dan moeten jullie aan de kant voor die mensen, maar niet voor de landgenoten die willen instappen natuurlijk, jullie hebben niet voor niks harder gerend dan de ander. Als de uitstappers-1 klaar zijn dringen jullie je naar de deur. Ik zeg uitstappers min-één, want je begint al met duwen vóórdat iedereen eruit is, is je dat wel eens opgevallen?

Gisteren waren een paar uitstappers in Utrecht een beetje laat met uitstappen, nou dat pikken jullie dus niet he, teringlijers, die laten we er dan niet meer uit. Het liefst moeten ze voor straf mee naar Den Bosch. Althans, dat vond de meneer achter mij, die begon heel ad rem en, al duwende, te mopperen en vloeken tegen die mensen. Of eerder, tegen mij, zo, heel zachtjes, dat de uitstappers het net niet horen, en zijn lotgenoten, ik dus, zo moet hij gedacht hebben, wel.

Bent u deze meneer of iemand anders die aan deze karaktereigenschap voldoet, wilt u zo vriendelijk zijn zonder al te veel rotzooi, herrie en benadeling van anderen even dood te gaan? Of houd je bek, of blijf thuis, genoeg opties, toch? Dank u wel.